Δυσλεξία: Ενδείξεις και αντιμετώπιση.

Η Δυσλεξία είναι μορφή νοητικής δυσκολίας κατά την οποία το άτομο, μικρής ή μεγάλης ηλικίας, παρουσιάζει δυσκολίες στην ανάλυση των λέξεων σε ακουστικές μονάδες συλλαβικής βάσης και στη σύνθεση συλλαβικών ακουστικών μονάδων σε λεκτικά σύνολα με εννοιακό περιεχόμενο. Παρατηρείται σε όλους τους πολιτισμούς που έχουν γραπτή γλώσσα και δεν έχει σχέση με τη νοητική καθυστέρηση, λόγω του ότι τα άτομα αυτά είναι πιο δημιουργικά με κυρίαρχη την δεξιά πλευρά του εγκεφάλου.

Ορισμός:

  • Είναι εξελικτική διαταραχή των ακαδημαϊκών δεξιοτήτων (ανάγνωση, γραφή, αντίληψη μαθηματικών).
  • Συναντάται στο 10-15% των παιδιών της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης (αγόρια – κορίτσια = 4:1).
  • Το 1/3 των παιδιών έχει διαταραχές και στο γραπτό και στον προφορικό λόγο.
  • Συνήθως έχει οικογενή χαρακτήρα.
  • Ένας απλός ορισμός της δυσλεξίας είναι «άτομα τα οποία δυσκολεύονται να μάθουν μέσω της γραπτής ή προφορικής γλώσσας, χωρίς να υπάρχει προφανής λόγος (τραύμα, πνευματική καθυστέρηση κτλ.)». Σε αυτή την κατηγορία μπορεί να ανήκουν και ευφυή ή και ταλαντούχα άτομα.

Ενδείξεις της Δυσλεξίας:

Στα περισσότερα δυσλεκτικά άτομα εμφανίζονται:

  1. Δυσκολίες στον γραπτό λόγo
  2. Δυσκολίες στη γραφή
  3. Σοβαρά προβλήματα στην ορθογραφία
  4. Αργοπορία στη μάθηση της ανάγνωσης

Σε ορισμένα δυσλεκτικά άτομα εμφανίζονται:

  1. Δυσκολίες στα μαθηματικά, ειδικά στην αφομοίωση συμβόλων και μορφών όπως οι πίνακες πολλαπλασιασμού
  2. Προβλήματα στη βραχυπρόθεσμη μνήμη και οργάνωση
  3. Δυσκολίες στην παρακολούθηση γραπτών οδηγιών και αλληλουχίας δρωμένων
  4. Προβλήματα στην ανάγνωση γραπτών κειμένων
  5. Παλινδρομική εκδήλωση ικανοτήτων.

Επίσης εμφανίζονται:

  1. Δυσκολίες στον προφορικό λόγο
  2. Προβλήματα στην εκτίμηση της απόστασης και της ενημερότητας του χώρου
  3. Σύγχυση δεξιού και αριστερού.

Αντιμετώπιση Δυσλεξίας:

Αν και κατά καιρούς προτείνονται διάφορες προσεγγίσεις αντιμετώπισης της δυσλεξίας, η επιστημονική κοινότητα δεν δείχνει να έχει εγκυροποιήσει κάποια από αυτές. Σε αυτό το πλαίσιο διατυπώνεται η πεποίθηση ότι περισσότερο μαθαίνει να ζει κανείς με τη δυσλεξία (καλλιεργώντας π.χ. εναλλακτικούς τρόπους μάθησης), παρά την ξεπερνά.

Ένα δυσλεκτικό παιδί, όταν κατά την ανάγνωση συναντήσει άγνωστες λέξεις, δυσκολεύεται να τις διαβάσει. Για τα παιδιά αυτά είναι προτιμότερη η ολική μέθοδος διδασκαλίας πρώτης ανάγνωσης. Όταν όμως αποκτήσουν ένα ικανοποιητικό οπτικό λεξιλόγιο, τότε πρέπει σιγά-σιγά να εισαχθούν στην ανάλυση και σύνθεση των λέξεων για να μπορούν να διαβάσουν σύνθετες λέξεις.

Μία αξιολόγηση θα είναι το πρώτο βήμα για να βοηθηθεί το παιδί ή το νεαρό άτομο προκειμένου να ξεπεράσει τις δυσκολίες του. Διαθέτοντας αυτή την αξιολόγηση, ο καταρτισμένος εκπαιδευτικός μπορεί να προσαρμόσει το διδακτικό του πρόγραμμα στις ειδικές μαθησιακές ανάγκες του παιδιού, προκειμένου να ενισχύσει την αυτοπεποίθησή του, τα κίνητρα και τις στρατηγικές διεκπεραίωσης της μάθησης.

Πηγή: Wikipedia

Leave a Reply

Your email address will not be published.